Hebben we nu meer tijd?

Nou, niet helemaal, maar we hebben gemiddeld genomen wel meer vrije tijd. Tenminste, dat blijkt uit het onderzoek 'Met het oog op de tijd' waarmee het Sociaal Planbureau onze tijdsbesteding heeft onderzocht. Het komt erop neer dat er een grotere tweedeling ontstaat tussen enerzijds mensen met met veel tijd, en anderzijds mensen die het nog drukker krijgen dan ze het al hadden. Vooral ook omdat ze moeten zorgen voor die mensen met veel tijd: veelal ouderen.

Mindfulness, wat is dat eigenlijk en waar komt het vandaan? Workshop op 18 december a.s.

De hele wereld lijkt wel vergeven van mindfulness. Overal kun je - en moet - je het doen. Op school, op je werk, naast het sporten, als je op vakantie bent. Om over een heleboel officiële plaatsen op de wereld nog maar te zwijgen zoals in de politiek en bij politie en defensie.

Mindfulness is niet alleen een hype van, zeg maar, de Happinez, nee, mindfulness is taking over. In het Westen dan, hé.  Hopelijk levert het meer strijdbaarheid dan lethargie op, dezer dagen, want niemand is erbij gebaat zich terug te trekken uit de wereld en geen onderdeel van de samenleving meer uit te maken.

Maar dat zegt mindfulness toch ook helemaal niet?

Wat loop je op als je gevangen komt te zitten in het circuit van de geestelijke hulpverlening?

De afgelopen dagen ging het er weer veel over in mijn bestaan als Mindful Analyst. De DSM-V (de 5 wordt nog niet officieel gebruikt) en hoe erg het wel niet is als je ’gelabeld’ wordt met een of andere diagnose. Nog afgezien van de ervaring van velen dat als je eenmaal een of andere diagnose krijgt in de GGZ, je erop kunt rekenen dat je voor jaren in het hulpcircuit gevangen wordt gehouden.

Van de ene wachtlijst naar de andere, van de ene peut naar de andere, van het ene recept naar de andere. Een diagnose van wat je daardoor oploopt, is er niet. Maar je kunt je voorstellen dat dat wachten en die afhankelijkheid van ’deskundigen’ inzake je eigen geestelijke toestand niet echt vrolijk en gelukkig maakt.

Al schrijvend stap je in de trein van de taal - over Jacques Lacan

Dat idee van de trein is afkomstig van de Franse filosoof Jacques Lacan, die een belangrijke rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van Mindful Analysis. Kort gezegd beweert hij dat de taal het onbewuste is. Dus als je bij het onderbewuste wilt komen, moet je talig aan de slag.

Dat gebeurt zeker als je gaat schrijven. Het is ingewikkelder dan spreken en de structuur is over het algemeen ook anders dan gesproken taal. Je maakt van niets anders gebruik dan van de taal die bestaat. Juist ja, die bestaat op zichzelf, althans dat is wat de structuralisten uit de jaren vijftig en zestig zagen.

De taal bestaat ook zonder ons

Martin Buber: 'Zoek de vrede, daar waar je staat'

In het prachtige boekje ’De weg van de mens’ schrijft Martin Buber over veel diep-menselijks. Ook over het menselijk conflict , dat ding waarin wij onszelf dagelijks dreigen te verstikken. Daarover zegt Buber eenvoudig dat alles van jezelf afhangt.

Als we een conflict hebben zijn we geneigd om de voors ten tegens tegen elkaar af te wegen, op zoek te gaan naar motieven van partijen en ook de onbewuste complexen die eraan ten grondslag liggen. Om nog maar even ongenoemd te laten dat we het liefst pijlsnel een ander de schuld geven. Dat is de primitieve, kleuterschoolhouding: hij heeft het gedaan. Zij heeft het gedaan.

Je bent je verhaal

Dat klinkt raar: je bent je verhaal. Je bent niet een verhaal, je bent een mens. En het lijkt wel een titel voor een zelfhulpboek vol onliners om je op allerlei manieren, behalve de juiste, over jezelf te doen nadenken.

Toch zit er wel iets in. Volgens de Franse filosoof en psychoanalyticus Jaques Lacan is het vooral de taal die tussen ons en de werkelijkheid in staat. Het is volgens hem - en ook trouwens ook volgens Freud - helemaal niet zo dat er voor ons allemaal een moment kan komen waarop we weten: ja, dit ben ik. Nu val ik samen met de werkelijkheid.

Aandacht voor de cliënt of mechanistisch administratief diagnoses stellen? Hulp bij psychische problemen

De afgelopen jaren hebben honderden mensen de Practitioner’s training Mindful Analysis gedaan.

Begrijpelijk, want het administratieve werk als gevolg van de scherpere regels van de GGZ, en dus vanuit het ministerie, neemt veel tijd in beslag en dat geef niet alleen vanwege tijdsdruk stress. Ook het soms een beetje scheef diagnosticeren om iemand toch te kunnen behandelen (zodat de behandeling vergoed wordt) is nou net niet iets wat een psychotherapeut graag doet.